(chang cheng) دیوار بزرگ چین
در جهان امروز جمهوری خلق چین با دیوار چین شناخته تر شده است. این دیوار در شمال کشور بین مغولستان و خاک اصلی چین کشیده شده است. امروز هر فرد خارجی که به چین می آید باید دیوار چین را ببیند اگر دیوار چین را نبیند گویی چین را ندیده است ما هم از این قاعده مستثنی نشدیم در یک روز بهاری این غول نقش بسته بر روی زمین را از نزدیک دیدیم. بی جهت نیست که این دیوار از عجایب هفتگانه دنیا شده بود طول این دیوار به بیش از 5 هزار کیلومتر میرسد. در دوران حکومتهای هفتگانه ( چی – چو – ین – هن – جاو – وی – چین) برای حفاظت و صیانت از کشورشان در مقابله با بیگانگان ساخته شده است. در سال 221ق.م سلسله چین بر آنها مسلط شد و دیوارهای پراکنده را به هم متصل کرد و آن را دیوار بزرگ چین نامید. در قرن دوم قبل از میلاد امپراطور «وو» از سلسه «هان» دیوار دیگری در گرد این دیوار کشید که طول آن به ده هزار کیلومتر بالغ شد و بیش از 1000 سال کار ساختمانی آن ادامه داشت و در سلسله «مین» بصورت دامنه دار تعمیر شد که 200 سال طول کشید. در مسیر دیوار بزرگ چین دژها و برجهای متعددی وجود دارد. بلندی دیوار به طور متوسط 7تا 9 متر و پهنای آن تقریبا6 متراست البته در بعضی جاها بلندی آن به لحاظ وجود دره ها خیلی بلند است. مصالح آن سنگ و ریگ و خاک بوده است، بعدها چهار طبقه فرش آجر روی آن بکار برده اند. بنا بر اطلاعات و اسنادی که دارند سالانه سیصد هزار نفر برای ساختن این دیوار کار کرده اند. عده ای از این کارگران، زندانیان و یا اسرای جنگی بوده اند.
این دیوار که شهرتش عالمگیر است، نشانه ای از کار و اراده و توانایی انسانها که باور نکردنی است، منتها به قیمت فدا شدن انسانها. گفته اند که به تعداد هر سنگی گذارده شده، انسانی نابود گردیده است.
ولتر بی آنکه آن را دیده باشد ، درباره اش میگفت: «اهرام مصر در برابر آن، جزء توده هایی پست و بی اعتبار نیست» گویا عظیم ترین کاری است که بشر تاکنون بدان دست زده است.
نکته مهم و قابل توجه این است که در حال حاضر اهتمام و توجه دولت به حفظ و نگهداری و تعمیرات آن که هر سال برای جلوگیری از تخریبش صورت میگیرد. این می تواند الگویی برای کشورها باشد که چگونه و چطوری با چه حساسیت و ظرافتی از آثار تاریخی شان حفاظت و صیانت کنند.
تصویری از دیوار
